
ခုခေတ် ကလေးတွေက ဖုန်း၊ တက်ဘလက်တွေနဲ့ သဘာဝကျကျ ကြီးပြင်းလာကြတာကြောင့် ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေဖြစ်တဲ့ ကလေးကစားစရာတွေ၊ အရုပ်တွေနဲ့ ဆော့ကစားခြင်းကနေ ရရှိနိုင်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေနဲ့တော့ အစားထိုးဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ဒါကြောင့် အိုးပုတ်လေးတွေနဲ့ ဟင်းချက်ကစားတဲ့ ကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံရိပ်ကို အခုနောက်ပိုင်းမှာ သိပ်မတွေ့ရတော့ဘဲ အဲဒီအစား ဖုန်းစခရင်ပေါ်က ကာတွန်းဂိမ်းတွေနဲ့ YouTube ဗီဒီယိုတွေထဲမှာပဲ ကလေးတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုတွေ နစ်မြောနေကြပါပြီ။
နည်းပညာဆိုတာကလည်း မရှိမဖြစ် ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ခေတ်ကာလဖြစ်နေပေမဲ့လည်း လက်တွေ့ကျကျ အရုပ်တွေနဲ့ ဆော့ကစားရတာက ကလေးတွေရဲ့ ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးမှု၊ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင့်ကျက်မှုတွေအတွက် အစားထိုးမရတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နေဆဲပါ။ ဒါကြောင့် ဒီဂျစ်တယ်နဲ့ လက်တွေ့အရုပ်တွေကြားမှာ ဖေဖေမေမေတို့အနေနဲ့ သားသားမီးမီးတို့အတွက် ဘယ်လိုဟန်ချက်ညီညီ ခွဲခြားပေးကြမလဲဆိုတာ ဒီဆောင်းပါးမှာ အသေးစိတ် မျှဝေပေးသွားပါမယ်။

အချိန်ခွဲခြားပေးထားပါ
ကလေးတွေကို YouTube ဗီဒီယိုကြည့်တာ ဒါမှမဟုတ် ဂိမ်းဆော့တာကို တစ်နေ့မှာ မိနစ် ၃၀ ကနေ ၁ နာရီအတွင်း ကန့်သတ်ထားသင့်ပါတယ်။ ကျန်တဲ့အချိန်တွေမှာတော့ ဘာဘီရုပ်တွေ၊ Lego အရုပ်ဆက်တွေ၊ ကားအရုပ်တွေနဲ့ စိတ်ကြိုက်ဆော့ကစားခွင့် ပေးပါ။ ဒီလိုခွဲခြားပေးတာက စခရင်ကိုပဲ အချိန်ပြည့် ကြည့်နေတတ်တဲ့ အလေ့အထကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
လက်တွေ့ သင်ယူလေ့လာနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးပါ
ဘာဘီရုပ်တွေ၊ ကားအရုပ်တွေနဲ့ ဆော့ကစားတဲ့အခါ ကလေးတွေက ဇာတ်လမ်းဆင်ရတယ်၊ စိတ်ကူးယဉ်ရတယ်၊ လက်နဲ့ ကိုင်တွယ်လှုပ်ရှားရပါတယ်။ ဒီကနေတစ်ဆင့် လူမှုဆက်ဆံရေး၊ စာနာနားလည်မှုနဲ့ စကားပြောစွမ်းရည်တွေကို သဘာဝအတိုင်း သင်ယူနိုင်တာပါ။ ကားအရုပ်နဲ့ Lego အရုပ်ဆက်တာတွေကလည်း အသိဉာဏ်၊ ပြဿနာဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းနဲ့ လက်နဲ့မျက်စိ ညှိနှိုင်းလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းတွေကို တိုးတက်စေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလိုလက်တွေ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကလေးရဲ့ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ထဲမှာ မဖြစ်မနေ ထည့်သွင်းကစားစေသင့်ပါတယ်။

နည်းပညာကို အထောက်အကူပစ္စည်းအနေနဲ့သာ အသုံးပြုပါ
ဖုန်း သို့ တက်ဘလက်တွေကို ကလေးငြိမ်သွားအောင် အလွယ်တကူ အသုံးချတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုအနေနဲ့ မထားဘဲ သင်ယူမှုကို အထောက်အကူပြုတဲ့ ကိရိယာတစ်ခုအနေနဲ့ပဲ သုံးသင့်ပါတယ်။ ဥပမာ - ကားအရုပ်တွေနဲ့ ကစားပြီးတဲ့အခါ ကားတွေအကြောင်း ပိုသိရအောင် ပညာပေးဗီဒီယိုတိုလေး ခဏပြတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် ပန်းချီဆွဲနည်းဗီဒီယိုလေး ကြည့်ပြီး စက္ကူပေါ်မှာ လက်တွေ့ပြန်ဆွဲခိုင်းတာမျိုး လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ ပြောရရင်တော့ ဒီဂျစ်တယ်ပစ္စည်းတွေကို လုံးဝပိတ်ပင်တားဆီးဖို့ မဖြစ်နိုင်သလို လက်တွေ့အရုပ်တွေနဲ့ ဆော့ကစားခွင့်ကိုလည်း လျစ်လျူရှုထားလို့ မဖြစ်ပါဘူး။ အဓိကကတော့ မိဘတွေဘက်က စည်းကမ်းလေးတွေ သတ်မှတ်ပေးပြီး ဟန်ချက်ညီညီ ဖြစ်အောင် ဝိုင်းဝန်းပံ့ပိုးပေးဖို့ပါပဲ။ ဒါကြောင့် နည်းပညာရဲ့ ကောင်းကျိုးကို ရယူရင်း ကလေးတွေရဲ့ လက်တွေ့ကျကျ လေ့လာနိုင်စွမ်းနဲ့ စိတ်ကူးယဉ် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းတွေကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရုပ်တွေကတစ်ဆင့် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းပျိုးထောင်ပေးကြရအောင်ပါ။
Comments